بادرود ،دیار انار

بادرود، دیارانار

بادرود، یکی از مناطق پرآوازه استان اصفهان است که در خاک حاصلخیز و دشت پهناوری آن انواع فرآورده‌های کشاورزی مناطق گرمسیری و نیمه ‌گرمسیری به عمل می‌آید. در این میان انار بادرود از نظر طراوت، طعم و شادابی در نوع خود کم نظیر و از همه مهم‌تر است و به همین دلیل بادرود به لحاظ مرغوبیت و آبدار بودن انار به «سرزمین یاقوت سرخ کویر»، اشتهار یافته است.

با شروع فصل پاییز که در گوش محلی به آن«سراسره» می‌گویند، کار برداشت انار به همت کشاورزان و خانواده‌هایشان از ده‌ها هکتار از باغ‌های این دیار آغاز می‌شود، به‌طور متوسط دوهزار هکتار از زمین‌های کشاورزی منطقه بادرود به کشت انار اختصاص دارد و در هر هکتار 35 تن محصول برداشت می‌شود. حاصل دسترنج کشاورزان در هر درخت به طور متوسط 50- 35 کیلوگرم محصول است. آثارهایی به وزن بیش از یک هزار و 300 گرم نیز از باغ‌های بادرود برداشت شده است. در مجموع باغستان‌های انار بادرود، بالغ بر یک میلیون درخت زیبای انار وجود دارد.

انار یکی از گیاهان دارویی است، تقریبا تمام قسمت‌های انار دارای تانن فراوان، اسید یونیکوتانیک، آلکالوئید و خواص قابض نسبتا قوی است در انار مقدار زیادی ویتامین های «B6, B2, B1, C» وجود دارد.
انار سرد و قابض است و هر چند خاصیت غذایی آن کم است اما صافی و پاک کننده خون به شمار می‌رود و خوردن آن از ابتلای انسان به بیماری قند جلوگیری می‌کند. گل درخت انار به صورت دم کرده یا جوشانده برای رفع اسهال‌های ساده پس از دوره تحریک خون‌ریزی‌های ساده، ترشحات مهبلی و به صورت غرغره برای ورم لوزه به کار می‌رود. برگ درخت انار به حالت تازه و خشک در ضعف اعمال معده، کمی اشتها، حالت تهوع، ضعف عمومی، کم‌خونی و اسهال مزمن به کار می‌رود. آب انار به صورت مزه مزه در دهان برای درمان جوش و زخم‌های ناراحت‌کننده دهان به کار می‌رود. همچنین اگر کسی به بیماری تسلسل ادرار مبتلا باشد و آب جوشیده پوست انار را بنوشد بسیار مفید است. برای درمان زخم‌های سفیلیس، سودا و زخم‌بینی و سایر زخم‌های مشابه، مخلوطی از آب غلیظ رب انار با عسل مفید است. همچنین پوست ریشه انار اثر ضد کرم دارد و به صورت خشک شده یا تازه به کار می‌رود.

گیاه‌شناسی انار:

تاکنون 185 نوع انار در جهان شناخته شده که ارقام معروف آن در ایران عبارتنداز: دانه قرمز، نادری بادرود، شهسوار، شیرین، ساوه، الک،  ملس، اصفهانی، تفتی، کیوانی، آمنه خاتونی، زاغ و میخوش. انار از نظر مزه، رنگ و پوست به 3 دسته انار شیرین، ترش و ملس (میخوش) تقسیم می‌شود. از انواع انارها در اصطلاح محلی بادرود، می‌توان به «زاغو، ناباریکو، پوس کلفتو، ودونه، نادری، سیا، خوشتیوم و خاتونی» اشاره کرد که هر کدام از آنها به تناسب رنگ، ضخامت پوست، نوع دانه‌های آن و شکل تاج و گل بدین نام اشتهار یافته‌اند.